Wyświetla wpisy wg etykiety: grzech
  Moja wolność nie przyszła, póki nie zmieniły się moje priorytety. Na początku, moje pragnienie uwolnienia było motywowane strachem. Chciałem, by Bóg mnie uwolnił, ponieważ bałem się, że mój grzech przeszkodzi mojej służbie i Bożemu powołaniu, które było nad moim życiem. Bałem się, że mnie ktoś przyłapie i ujawni mój grzech. Innymi słowy, moja motywacja do uwolnienia koncentrowała się na moim ego. Bałem się negatywnych skutków, które grzech będzie miał na moje życie. Potem jednak moje serce przeżyło potężną zmianę. Bóg mi objawił, że – nawet w samym podejściu do pokuty – wszystko kręciło się wokół mojego ja. Postanowiłem przestać być motywowany strachem, a w zamian za to pozwoliłem miłości, by stała się siłą motywującą mnie do zmian. Strach patrzy w głąb siebie. Miłość patrzy na zewnątrz.  
niedziela, 19 listopada 2017 11:01
  Całym sercem przyjmijmy, co powiedział Jezus: „Tak niechaj świeci wasza światłość przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie.” (Matuesza 5:16). W końcu, kiedy w pokoju jest ciemno, nie krzyczysz na ciemność – zapalasz światło!  
niedziela, 18 grudnia 2016 14:50
Zbawienie przychodzi do życia każdego z nas z łaski. Nie możemy go wypracować. Lecz podarowanie nam tego zbawienia nie przyszło bez ceny – kosztowało Naszego Ojca Niebieskiego to, co było dla Niego najcenniejsze, czyli życie Jego Jednorodzonego Syna. Jak reaguję na ten wyraz miłości określa, czy naprawdę Go spotkałam. Jeżeli poznałam Go i Jego miłość do mnie, to nie będę więcej chcieć grzeszyć i Go ranić. Nie będę tolerować grzechu. Będę żywić nienawiść do wszelkich działań diabła i wytoczę mu wojnę w całym moim życiu.  
niedziela, 16 października 2016 10:44
W Słowie Bożym widzimy, że Bóg dokonuje rozróżnienia pomiędzy grzechem i nieprawością. Kościół przywykł do rozprawiania się do pewnego stopnia z kwestią grzechu, ale prawie nigdy nie dotyka problemu nieprawości, a jest on powszechny. Większość chrześcijan nie zdaje sobie sprawy, że coś takiego istnieje, więc nie można ich uwolnić. Nieprawość jednak jest jednym z najistotniejszych tematów poruszanych w Biblii. Obojętność i brak zrozumienia tematu nieprawości ma swoje skutki w niepowodzeniach, opresjach oraz porażkach, którym Boży ludzie muszą stawiać czoła.
niedziela, 09 października 2016 10:18
Podczas gdy jest to prawda, że wielu legalistycznych chrześcijan nie rozumie Bożej miłości i przebaczenia, nie możemy skłaniać się ku drugiej ekstremalnej tendencji i uznawać, że Bóg nie ma surowego nastawienia wobec grzechu. Bóg nadal jest święty, a prawdziwa łaska daje nam siłę, aby wieść święte życie. Jeśli kaznodzieja minimalizuje wagę upamiętania albo mówi, że nie powinieneś martwić się sprawą grzechu w swoim życiu, powinieneś stamtąd wybiec.
niedziela, 15 maja 2016 07:40
Jedna z zasad duchowego życia brzmi: ciemność traci formę w obecności światła. Nie muszę krzyczeć na ciemność przez 3 godziny, za każdym razem gdy zapalam światło w moim domu. Ciemność znika automatycznie, w momencie pojawienia się światła. I tak, jeśli Jezus jest światłem, które w nas mieszka, to dlaczego ciemność wokół nas nie znika automatycznie? Odpowiedzią na to pytanie jest to, że duża część światła jest ciągle przysłonięta prawdziwymi, trwałymi strukturami, które diabeł zbudował za pomocą ludzi. Takie zasłony ciemności są jak twarda skorupa założona na żarówkę. Światło istnieje. Jest realne. Mieszka w wierzących, ale jest przysłonięte mocami nieprawości i strukturami myśli, w których zostaliśmy wychowani, a które są sprzeczne z prawdą Chrystusa. W związku z tym jedną sprawą jest obecność światła w życiu tych, którzy zostali uczynieni synami Bożymi, a drugą sprawą jest widzialna manifestacja tego światła w życiu tych, którzy wierzą.
niedziela, 06 marca 2016 15:03
  „Ale…” – przerwała mi – „moje grzechy są tak wielkie.” „Moc Jego krwi, która Ci przebaczyła i pojednała Cię na nowo z Bogiem jest większa” – powiedziałem odważnie – „Za każdym razem gdy mówisz: ‘Nie wierzę, że Jezus wybaczy mi mój grzech.’ Sprzeciwiasz się temu, co obiecuje Ci Słowo Boże. Musisz przestać wątpić i zacząć wierzyć w to, co mówi Bóg w Swoim Słowie.   
niedziela, 05 kwietnia 2015 10:56
  Jest tylko jeden taki przypadek, gdy boża cecha jest podniesiona do stopnia najwyższego. To jest cecha opisana w Izajasza 6 i Objawienia Jana 4 – kiedy aniołowie krzyczą „święty, święty, święty”. (...) 1 Piotra 1, 14-16: „Jako dzieci posłuszne nie kierujcie się pożądliwościami, jakie poprzednio wami władały w czasie nieświadomości waszej, lecz za przykładem świętego, który was powołał, sami też bądźcie świętymi we wszelkim postępowaniu waszym, ponieważ napisano: Świętymi bądźcie, bo Ja jestem święty.” (Biblia Brytyjska) Bóg mówi do nas: „bądźcie święci, jak Ja jestem święty”. (…) To właśnie mówi wszystkim nam – swoim dzieciom. Upraszczając, pyta się nas: „dlaczego wolicie spędzać czas z indykami w kurniku, kiedy Ja powołałem was, byście szybowali po niebie z orłami?! Sięgnijcie wyżyn! Wejdźcie na wyższy poziom życia”. Zewleczcie z siebie starego człowieka wraz z jego poprzednim postępowaniem, którego gubią zwodnicze żądze, i odnówcie się w duchu umysłu waszego, a obleczcie się w nowego człowieka, który jest stworzony według Boga w sprawiedliwości i świętości prawdy.” (Efezjan 4:17-24) Więc jak możemy się przyoblec w nowego człowieka? Przez odnowienie „ducha umysłu naszego”. Prawdziwa świętość przychodzi z odnowieniem umysłu.  
niedziela, 08 lutego 2015 20:32
Bóg wzbudza pokolenie ludzi, którzy będą objawiać JEGO chwałę, a nie swoją własną chwałę… Czyste serce przed Bogiem jest jak czyste złoto. Czyste serce jest miękkie, delikatne i można je kształtować. Grzech jest dodaną substancją, która zmienia nasze czyste złoto serca w stop z „innym metalem”, przez który jest zatwardzone. Brak tej miękkości powoduje utratę wrażliwości, która blokuje naszą możliwość, by słyszeć Jego głos.  
niedziela, 18 stycznia 2015 15:03
W naszych umysłach jest dużo takich złych, wykrzywionych wyobrażeń na temat siebie i na temat Boga. Czasami byliśmy w nich wychowani, a czasem nie potrafimy nawet dostrzec skąd się wzięły w naszym życiu. Są naszym Adamowym dziedzictwem i sami się ich nie pozbędziemy. Dlatego właśnie Duch Święty pomaga nam „odnowić się w duchu umysłu naszego" (Efezjan 4:23), dlatego pomaga nam doświadczyć na nowo usynowienia i woła w naszych sercach „Abba, Ojcze!" (Galacjan 4:5-6) (...) kluczem jest relacja z Bogiem. Słuchanie Jego głosu.
niedziela, 21 września 2014 09:41
Strona 1 z 2

Magazyn